Wylewka na ogrzewanie podłogowe: Co musisz wiedzieć w 2025?

Wylewka na ogrzewanie podłogowe? Kiedyś to było jak magia – coś niedostępnego dla zwykłego śmiertelnika, owiane mgiełką tajemniczości i astronomicznych kosztów. Dziś? To fundament ciepłego, komfortowego domu, technologia dostępna na wyciągnięcie ręki, ale... czy na pewno wiemy, jak do tego podejść? Odpowiedź brzmi: Wylewka na ogrzewanie podłogowe to kluczowy element efektywnego i trwałego systemu grzewczego, zapewniający równomierne rozprowadzenie ciepła. Ale czy jest jedna, magiczna receptura? Poznajmy ją.

• Jaka wylewka na ogrzewanie podłogowe: Właściwości i rodzaje
• Wylewka anhydrytowa czy cementowa pod podłogówkę?
• Przygotowanie podłoża i aplikacja wylewki krok po kroku
• Wygrzewanie wylewki przed montażem podłogi – Kluczowe etapy
• FAQ

Kiedy mówimy o efektywności ogrzewania podłogowego, musimy zrozumieć, że sama instalacja rur czy kabli to dopiero początek. Cała koncepcja opiera się na tym, co znajduje się nad nimi – wylewce. To ona, niczym mistrz batuty, dyryguje rozprowadzaniem ciepła, decydując o tym, czy nasz system będzie działał jak szwajcarski zegarek, czy raczej jak stary traktor, paląc pieniądze bez opamiętania.

Wielokrotnie analizowaliśmy dane dotyczące zachowania różnych typów wylewek w praktyce. Obserwujemy, że wpływ czynników, takich jak przewodnictwo cieplne czy czas schnięcia, jest nie do przecenienia w kontekście szybkości reakcji systemu i ogólnego komfortu użytkowania. Przeprowadziliśmy swoiste studium przypadku, porównując popularne rozwiązania:

Z tych danych jasno wynika, że każdy rodzaj wylewki to odrębna filozofia. Nie ma jednego rozwiązania idealnego dla każdego. To trochę jak z wyborem samochodu – zależy, czy szukamy ekonomicznego kombi na długie trasy, zwinnego auta miejskiego, czy może sportowej maszyny na weekendowe wypady. Analiza tych parametrów pozwala nam podjąć świadomą decyzję, która będzie zgodna z naszymi priorytetami i specyfiką pomieszczenia.

Zobacz także: Wylewka na ogrzewanie podłogowe: cena i koszty

Pamiętajmy też, że technologia wylewek ciągle ewoluuje. Na rynku pojawiają się nowe, innowacyjne produkty, które łączą zalety różnych rozwiązań lub oferują jeszcze lepsze parametry. Stąd też, zanim podejmiemy ostateczną decyzję, zawsze warto zapoznać się z najnowszymi trendami i zasięgnąć porady specjalistów, bo nierzadko szczegóły decydują o całym sukcesie.

Jaka wylewka na ogrzewanie podłogowe: Właściwości i rodzaje

Wybór odpowiedniej wylewki na ogrzewanie podłogowe to decyzja o fundamentalnym znaczeniu dla całej inwestycji. To nic innego jak krwiobieg systemu grzewczego – niewłaściwie dobrany lub wykonany, może spowodować, że nasze podłogowe ogrzewanie, zamiast być oazą ciepła, stanie się źródłem frustracji i niepotrzebnych kosztów. Nie wystarczy po prostu „coś wylać” – trzeba zrozumieć właściwości poszczególnych materiałów i ich synergię z resztą instalacji.

Na placu boju królują głównie dwa typy wylewek: cementowa i anhydrytowa. Każda z nich to inna osobowość, z zestawem unikalnych cech, które predestynują ją do różnych zadań. Wylewka cementowa, prawdziwy weteran budowlany, charakteryzuje się imponującą wytrzymałością i zaskakującą odpornością na wilgoć. To trochę jak pancerny transporter – niezawodny, solidny, ale za to wolniejszy i mniej dynamiczny. Jej przewodnictwo cieplne jest niższe niż u konkurenta, co oznacza, że nagrzewanie i stygnięcie może trwać dłużej. Jest to wybór uniwersalny, szczególnie tam, gdzie wilgoć może być problemem, na przykład w łazienkach, pralniach czy kuchniach. Trzeba jednak pamiętać, że jej proces schnięcia to maraton, nie sprint – zazwyczaj trwa od 28 do nawet 60 dni.

Zobacz także: Alternatywy dla wylewki na ogrzewanie podłogowe

W przeciwieństwie do niej, wylewka anhydrytowa to sprinter na torze. Znana również jako jastrych anhydrytowy, ta dama o świetnej płynności i wybitnej przewodności cieplnej potrafi rozprowadzać ciepło z chirurgiczną precyzją. Jest jak dobrze naoliwiona maszyna – szybsza, efektywniejsza i zazwyczaj nie wymaga dodatkowego zbrojenia. Ale, jak to bywa z championami, ma swoją piętę Achillesa – jest wrażliwa na wilgoć. To właśnie z tego powodu rzadko gości w pomieszczeniach mokrych, gdzie ryzyko stałego kontaktu z wodą jest wysokie. Jej czas schnięcia jest znacznie krótszy, co pozwala na szybsze przejście do kolejnych etapów wykończenia wnętrz – co często jest argumentem nie do przebicia w ciasnych harmonogramach budowy.

Kluczowa jest również grubość wylewki. To nie jest kwestia „im grubiej, tym lepiej” – to balans pomiędzy efektywnością a bezwładnością. Grubość musi być wystarczająca, by skutecznie akumulować ciepło i rozprowadzać je równomiernie, ale jednocześnie na tyle zoptymalizowana, by system nie reagował na zmiany temperatury z opóźnieniem godnym statku towarowego. Optymalna grubość nad rurami grzewczymi wynosi zazwyczaj od 3 cm dla wylewek anhydrytowych do 4,5-5 cm dla wylewek cementowych. Każdy milimetr to potencjalna zmiana w szybkości reakcji systemu i jego efektywności energetycznej.

Nie możemy pominąć nowoczesnych rozwiązań, takich jak samopoziomujące masy. To prawdziwe ułatwienie dla wykonawców, redukujące czas pracy i ryzyko błędów ludzkich. Są to zazwyczaj wylewki anhydrytowe lub na bazie specjalnych cementów, które charakteryzują się ekstremalną płynnością i samoczynnym poziomowaniem powierzchni. To trochę jak magiczna różdżka dla wykonawcy, ale cena bywa odpowiednio wyższa.

Zobacz także: Jaka Wylewka na Ogrzewanie Podłogowe?

A co z izolacją? To element, którego nie widać, ale bez którego cały system traci sens. Pod wylewką musi znaleźć się solidna warstwa izolacji termicznej, np. z twardego styropianu EPS 100 lub XPS, lub płyty PIR/PUR. Jej zadaniem jest zapobieganie ucieczce ciepła w głąb podłoża, kierując je wyłącznie do góry, gdzie jest potrzebne. Do tego dochodzi izolacja akustyczna, która redukuje przenoszenie dźwięków, zapewniając ciszę i spokój. Bez niej nasze ogrzewanie podłogowe, mimo że komfortowe termicznie, mogłoby zamienić dom w pudło rezonansowe, z każdym stuknięciem czy upadkiem przedmiotów stającym się problemem dla sąsiadów na niższym piętrze.

Na koniec, ale nie mniej ważny, jest temat dylatacji. To fizyka w czystej postaci – materiały, rozszerzają się pod wpływem ciepła. Dylatacje to nic innego jak "luźne miejsca" w konstrukcji, oddzielające wylewkę od ścian, słupów i innych stałych elementów. Zapobiegają pękaniu wylewki w wyniku naprężeń termicznych. Dylatacje muszą być również przewidziane na większych powierzchniach, zazwyczaj co 6-8 metrów bieżących lub co 40 m², dzieląc powierzchnię na mniejsze pola. Ich brak lub niewłaściwe wykonanie to prosta droga do powstawania rys i pęknięć, a w skrajnych przypadkach – do konieczności kosztownych napraw. Z tego punktu widzenia, dobra wylewka pod ogrzewanie podłogowe to sztuka kompromisu, balansu pomiędzy optymalnymi parametrami materiałowymi a warunkami panującymi na budowie.

Zobacz także: Jaka grubość wylewki anhydrytowej na ogrzewanie podłogowe

Wylewka anhydrytowa czy cementowa pod podłogówkę?

W obliczu dylematu wyboru wylewki pod ogrzewanie podłogowe, niczym w dobrej operze, mamy do czynienia z dwoma głównymi bohaterami: wylewką anhydrytową i wylewką cementową. Każda z nich ma swoją rolę do odegrania, swoje atuty i słabości, które decydują o tym, gdzie zagra najlepiej. To nie jest kwestia „lepszy czy gorszy”, a raczej „do czego lepszy”.

Zacznijmy od gwiazdy ostatniej dekady – wylewki anhydrytowej, znanej również jako jastrych anhydrytowy. Jest to materiał, który podbił serca wielu inwestorów i wykonawców dzięki swoim wyjątkowym właściwościom. Jej głównym atutem jest rewelacyjne przewodzenie ciepła. Wyobraź sobie, że ciepło z rur grzewczych przenika przez nią niemal bez oporu, docierając szybko do powierzchni podłogi. To dlatego system ogrzewania podłogowego z anhydrytem reaguje dynamiczniej na zmiany temperatury, co przekłada się na komfort i efektywność energetyczną. Co więcej, wylewka anhydrytowa cechuje się bardzo dużą płynnością. Dzięki temu bez trudu otula rury grzewcze, eliminując puste przestrzenie i pęcherzyki powietrza, które mogłyby utrudniać przenoszenie ciepła. Ta płynność sprawia również, że nie ma potrzeby zbrojenia siatką, co oszczędza zarówno czas, jak i koszty. Grubość warstwy anhydrytu jest zazwyczaj mniejsza niż cementu – minimalnie 30-35 mm nad rurami, co pozwala na szybsze nagrzewanie i zmniejszenie bezwładności systemu. Czas schnięcia? Tu również anhydryt wygrywa, pozwalając na montaż posadzki już po 7-21 dniach.

Ale jak każda superbohaterka, i anhydryt ma swoją słabą stronę – wrażliwość na wilgoć. Kontakt z wodą, szczególnie długotrwały, może prowadzić do jej uszkodzenia, osłabienia struktury, a nawet rozpadu. Z tego powodu nie jest zalecana do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności, takich jak łazienki, pralnie czy sauny. To jest coś, o czym musimy pamiętać. Mimo że istnieją rozwiązania z powłokami przeciwwilgociowymi, to jednak zawsze stanowi to dodatkowe ryzyko i koszt.

Zobacz także: Jaka grubość wylewki na ogrzewanie podłogowe?

Po drugiej stronie ringu stoi klasyka gatunku – wylewka cementowa, czyli jastrych cementowy. To prawdziwy koń roboczy na budowie, znany ze swojej niezawodności, trwałości i odporności na czynniki zewnętrzne. Jest znacznie mniej wrażliwa na wilgoć, co czyni ją idealnym kandydatem do wszystkich pomieszczeń, w tym również tych mokrych. Jej wytrzymałość jest wręcz legendarna, co czyni ją dobrym wyborem w miejscach o dużym obciążeniu. Jednakże, jej przewodnictwo cieplne jest niższe niż anhydrytu, co oznacza, że nagrzewanie i stygnięcie trwa dłużej. Dodatkowo, wylewka cementowa zazwyczaj wymaga zbrojenia siatką, co wiąże się z większym nakładem pracy i materiałów, a także zwiększa jej grubość minimalną (około 45-50 mm nad rurami). No i na koniec – czas schnięcia. Proces ten jest zdecydowanie dłuższy, często wymaga od 28 do nawet 60 dni lub więcej, w zależności od grubości i warunków otoczenia. To może znacznie opóźnić prace wykończeniowe. Cement, jako tradycyjny materiał, jest również bardziej podatny na skurcz podczas wiązania, co może prowadzić do powstawania rys i pęknięć, jeśli nie zastosuje się odpowiednich dylatacji i zbrojenia. Zatem, cement jest jak solidny samochód terenowy – wolniejszy, ale niezawodny w każdych warunkach. Konkretny wybór zależy od przeznaczenia pomieszczenia, dostępnego czasu i budżetu.

Krótko podsumowując, jeśli czas jest kluczowy, a pomieszczenia są suche, wylewka anhydrytowa to pewny wybór. Jeżeli natomiast priorytetem jest odporność na wilgoć i ekstremalna wytrzymałość, nawet kosztem dłuższego schnięcia i nieco niższej efektywności cieplnej, wtedy króluje wylewka cementowa. Odpowiednia decyzja wymaga analizy specyfiki każdego projektu i jego unikalnych wymagań.

Przygotowanie podłoża i aplikacja wylewki krok po kroku

Przygotowanie podłoża i aplikacja wylewki na ogrzewanie podłogowe to proces, który można porównać do skomplikowanej operacji chirurgicznej – każdy etap musi być przeprowadzony z zegarmistrzowską precyzją, aby zapewnić sukces całej operacji. Błędy na tym etapie to prosta droga do powikłań, które mogą boleśnie odbić się na funkcjonalności i trwałości systemu grzewczego. Zapnijcie pasy, wyruszamy w podróż przez poszczególne etapy!

Pierwszym krokiem jest dokładne oczyszczenie i wyrównanie podłoża. To podstawa. Każdy brud, kurz, gruz czy nierówność to potencjalne zagrożenie. Podłoże musi być jak stół operacyjny – idealnie czyste i stabilne. Wszelkie większe ubytki należy uzupełnić zaprawą, a drobne nierówności przeszlifować lub skuć. Pamiętajcie, że to, co nie zostanie zrobione na tym etapie, później wyjdzie na powierzchnię – dosłownie.

Następnie przychodzi kolej na warstwę izolacji przeciwwilgociowej. Jest to folia budowlana o odpowiedniej grubości (zazwyczaj 0,2-0,3 mm), układana na zakładki o szerokości minimum 15-20 cm i szczelnie klejona taśmą. Jej zadaniem jest ochrona przed podciąganiem wilgoci z gruntu lub niższych kondygnacji. Traktujcie ją jak płaszcz nieprzepuszczalny – żadna kropla wody nie ma prawa się przedostać.

Powyżej izolacji przeciwwilgociowej montuje się warstwę izolacji termicznej. To nasz prawdziwy bohater w walce z utratą ciepła. Najczęściej używa się twardego styropianu EPS 100 lub XPS, o grubości dostosowanej do wymogów projektu, zazwyczaj od 5 do 15 cm. W budynkach pasywnych lub energooszczędnych ta warstwa może być jeszcze grubsza. Alternatywnie stosuje się płyty PIR/PUR, które oferują lepsze parametry izolacyjne przy mniejszej grubości. Kładzenie izolacji musi być precyzyjne, płyty ściśle przylegają do siebie, aby nie tworzyły się mostki termiczne. Jakakolwiek luka to potencjalna ucieczka cennego ciepła.

Na warstwie izolacji termicznej układany jest system ogrzewania podłogowego – rurki (najczęściej PEX lub PERT) lub kable grzewcze. Rozłożenie rur musi być zgodne z projektem, z zachowaniem odpowiednich rozstawów i gęstości ułożenia w zależności od stref grzewczych. To ten moment, kiedy sprawdzamy każdy zakamarek – czy rurki są prawidłowo zamocowane i nie przemieszczą się podczas wylewania. Po ułożeniu całego systemu grzewczego, a przed wylewaniem jastrychu, obligatoryjna jest próba szczelności instalacji. System napełnia się wodą i poddaje ciśnieniu testowemu (zazwyczaj 6-8 barów) na co najmniej 24 godziny. Ciśnienie musi być stabilne – każdy spadek to znak ostrzegawczy i potencjalna awaria, która wymaga natychmiastowej interwencji.

Następnie montowane są taśmy dylatacyjne wokół wszystkich ścian i innych stałych elementów konstrukcyjnych. Ich grubość to zazwyczaj 8-10 mm. Taśmy dylatacyjne pozwalają wylewce na swobodne rozszerzanie się i kurczenie pod wpływem zmian temperatury, zapobiegając pękaniu. Nie zapomnijmy o dylatacjach pośrednich na większych powierzchniach, dzieląc je na mniejsze pola (np. co 6-8 metrów lub co 40 m²). To są te małe szczeliny, które ratują wylewkę przed ogromnymi naprężeniami.

Wreszcie dochodzimy do aplikacji samej wylewki. Jeżeli wybraliśmy wylewki samopoziomujące, zadanie jest ułatwione. Mieszanka jest przygotowywana zgodnie z zaleceniami producenta i pompowana lub wylewana bezpośrednio na przygotowane podłoże z rurami. Następnie należy ją delikatnie rozprowadzić za pomocą specjalnych łat i odpowietrzyć wałkiem kolczastym. Odpowietrzanie jest kluczowe, aby usunąć pęcherzyki powietrza i zapewnić jednolitą strukturę wylewki, co poprawia jej właściwości przewodzenia ciepła i wytrzymałość. Trzeba działać szybko i sprawnie, bo te wylewki szybko wiążą.

Po wylaniu, kluczowe jest zapewnienie odpowiednich warunków do wiązania i schnięcia. Unikajmy przeciągów, bezpośredniego nasłonecznienia oraz zbyt szybkiego wysychania, które mogą prowadzić do pęknięć skurczowych. Wylewki cementowe często wymagają pielęgnacji – nawilżania powierzchni lub przykrycia folią na kilka dni, aby proces hydratacji przebiegał prawidłowo. Prawidłowa aplikacja wylewki na ogrzewanie podłogowe to proces wymagający staranności, ale owocuje długotrwałą i bezproblemową eksploatacją systemu grzewczego.

Wygrzewanie wylewki przed montażem podłogi – Kluczowe etapy

Wygrzewanie wylewki – słowo, które wśród wykonawców i inwestorów wzbudza skrajne emocje, od spokojnego zadowolenia po głębokie westchnienie. Niestety, często jest to etap bagatelizowany lub przyspieszany, co stanowi ogromny błąd, niosący za sobą ryzyko poważnych konsekwencji. To nic innego jak proces adaptacji i finalnego dojrzewania jastrychu do warunków, w jakich przyjdzie mu funkcjonować z ogrzewaniem podłogowym. Ignorowanie tego kroku to proszenie się o kłopoty.

Dlaczego wygrzewanie jest tak ważne? Przede wszystkim chodzi o usunięcie resztek wilgoci z wylewki. Mimo że wylewka wydaje się sucha, w jej wnętrzu może nadal tkwić ukryta wilgoć technologiczna. Po drugie, proces ten stabilizuje strukturę wylewki i pozwala jej na kontrolowane skurcze i rozszerzenia, które będą występować w cyklu pracy ogrzewania. To jest właśnie moment, w którym wylewka „uczy się” reagować na zmiany temperatury. Jest to swojego rodzaju poligon doświadczalny dla wylewki podłogowej, zanim trafi na nią właściwa podłoga.

Proces wygrzewania wylewki rozpoczyna się dopiero po jej wstępnym związaniu i osiągnięciu odpowiedniej wytrzymałości, co trwa zazwyczaj od 7 do 21 dni dla wylewek anhydrytowych i od 28 do 60 dni dla cementowych. Należy ściśle przestrzegać zaleceń producenta wylewki. Zbyt wczesne rozpoczęcie może prowadzić do uszkodzenia jastrychu, a zbyt późne – do nieefektywnego usunięcia wilgoci.

Standardowy schemat wygrzewania zakłada stopniowe podnoszenie temperatury wody w obiegu ogrzewania podłogowego. Zaczynamy od niskiej temperatury, zazwyczaj 20-25°C. To jest nasza baza. Następnie, każdego dnia (lub co dwa dni, w zależności od zaleceń), podnosimy temperaturę o około 5°C. Robimy to konsekwentnie, aż do osiągnięcia maksymalnej temperatury projektowej systemu, która wynosi zazwyczaj 45-55°C. Po osiągnięciu maksymalnej temperatury, utrzymujemy ją przez kilka dni (zazwyczaj 3-5 dni), aby wylewka miała czas na oddanie całej zgromadzonej wilgoci i pełne dostosowanie się do pracy w wysokich temperaturach. Na koniec, stopniowo obniżamy temperaturę, znowu o 5°C dziennie, aż do całkowitego wyłączenia ogrzewania. Cały cykl trwa zazwyczaj od 7 do 21 dni. Przykładowy schemat: dzień 1-3: 20-25°C, dzień 4-6: 30°C, dzień 7-9: 35°C, dzień 10-12: 40°C, dzień 13-15: 45°C (max temp), dzień 16-18: 40°C, dzień 19-21: 35°C i tak dalej aż do wyłączenia. Podczas całego procesu niezbędne jest regularne wietrzenie pomieszczeń. To ono pozwala na efektywne usuwanie wilgoci z powietrza, która uwalnia się z wylewki.

Kluczowym elementem kontroli jest pomiar wilgotności wylewki. Stosuje się do tego metodę CM (karbidową), która pozwala na precyzyjne określenie poziomu wilgotności resztkowej w wylewce. Dopuszczalny poziom wilgotności zależy od rodzaju planowanej posadzki: dla parkietu i paneli drewnianych wynosi on zazwyczaj poniżej 2,0% dla wylewek cementowych i poniżej 0,3% dla wylewek anhydrytowych. Dla płytek ceramicznych dopuszczalna wilgotność jest wyższa. Bez osiągnięcia odpowiedniego poziomu wilgotności, położenie posadzki to loteria – panele mogą puchnąć, parkiet może się odkształcać, a płytki mogą pękać. Wygrzewanie wylewki na ogrzewanie podłogowe to inwestycja w spokój ducha i trwałość naszego domu. Brak tego etapu, bądź jego przyspieszenie, często skutkuje kosztownymi naprawami w przyszłości, więc oszczędność na nim jest niczym „pozorna oszczędność”.

Prawidłowo przeprowadzone wygrzewanie wylewki minimalizuje ryzyko problemów związanych z późniejszym uruchomieniem ogrzewania, takich jak pęknięcia, odkształcenia czy powstawanie szczelin w posadzce. Jest to jeden z tych etapów, którego nie wolno pomijać, ani na nim oszczędzać, ponieważ ma bezpośredni wpływ na komfort i bezpieczeństwo użytkowania całego systemu ogrzewania podłogowego. To ostatni szlif, który sprawia, że wylewka jest gotowa na długie lata bezproblemowej pracy.

FAQ

P: Jaka grubość wylewki na ogrzewanie podłogowe jest optymalna?

O: Optymalna grubość wylewki zależy od jej rodzaju. Dla wylewek anhydrytowych zazwyczaj wystarczy około 30-35 mm nad rurami grzewczymi, natomiast dla wylewek cementowych rekomendowana grubość to około 45-50 mm nad rurami. Kluczem jest zapewnienie odpowiedniej akumulacji ciepła przy zachowaniu rozsądnej bezwładności systemu.

P: Czy wylewka anhydrytowa może być stosowana w łazienkach?

O: Wylewka anhydrytowa jest wrażliwa na wilgoć, dlatego zasadniczo nie jest zalecana do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności, takich jak łazienki, pralnie czy sauny. W takich miejscach preferowana jest bardziej odporna na wilgoć wylewka cementowa. Jeśli jednak zdecydujemy się na anhydryt, konieczne jest zastosowanie dodatkowej, szczelnej izolacji przeciwwilgociowej.

P: Ile czasu trwa wygrzewanie wylewki przed położeniem podłogi?

O: Czas wygrzewania wylewki to zazwyczaj od 7 do 21 dni, w zależności od grubości wylewki i jej rodzaju. Proces rozpoczyna się stopniowym podnoszeniem temperatury, a następnie utrzymywaniem jej na maksimum, by na koniec powoli ją obniżyć. Ważne jest regularne wietrzenie pomieszczeń.

P: Czy wylewka na ogrzewanie podłogowe zawsze wymaga zbrojenia?

O: Nie, nie każda wylewka wymaga zbrojenia. Wylewki anhydrytowe, ze względu na swoją dużą płynność i jednolitą strukturę, zazwyczaj nie wymagają dodatkowego zbrojenia siatką. Wylewki cementowe natomiast, ze względu na ich właściwości skurczowe i mniejszą elastyczność, często wymagają zbrojenia siatką stalową lub włóknami rozproszonymi, aby zapobiec pękaniu.

P: Co się stanie, jeśli pominę etap wygrzewania wylewki?

O: Pominięcie etapu wygrzewania wylewki lub jego niewłaściwe przeprowadzenie może prowadzić do poważnych i kosztownych problemów z posadzką. Nadmierna wilgoć w wylewce może spowodować odspajanie, puchnięcie, a nawet pękanie paneli, parkietu czy innych materiałów podłogowych. Brak stabilizacji wylewki przed montażem podłogi może również skutkować pęknięciami wylewki pod wpływem późniejszych zmian temperatury podczas pracy ogrzewania.